Bölünmek mi ?

Ne kadar konuşmak istesem de artık içimden pekte yazmak gelmiyor. Neden ve nasıl bu hale geldiğimizi sorgulamaktan bıktım. İzlediklerim ve dinlediklerim artık tahammül edilemez bir hal aldı.

Bölünelim diyorlar. Düşünebiliyor musunuz? Kürtler gitsin diyorlar. Birlikte yaşamak zorunda değiliz diyorlar. Evet, belki haklı olabilirler. Kürtlere karşı bir sürü haksızlığın gerçekleştirildiğini biliyoruz. Yaşanan onca acı hala bizimde yüreğimizde. Acılarımızı ve yaralarımızı unutmadık! Ama bu öneriyi sunanların şu gerçekleri göz ardı ettiğini düşünüyorum.

Bu ülke her zaman ikililikleri desteklemiştir. Ve bu destekçi kesim bugün bölünelim lafını ağzına alan 1.Cumhuriyetçi ve ulusalcı kesimdir. Cumhuriyetin ilk yıllarında önce dini cemaatleri tasfiye ettiler. Ardından farklı etnik gruplara  dahil cemaatleri yok etmek için Varlık Vergisi ve Vakıflar Kanununu kullandılar. 6–7 Eylül olaylarıyla insanları kendi öz vatanlarında yabancılaştırdılar. Önce dincileri sonrada gâvurları  (!) sindirdiler. Ardından komünistler dediler, sağcı, solcu dediler aynı silahla gençleri birbirine kırdırdılar. Bu da yetmedi sağcıları kullandılar. Bunları hep vatan millet adına yaptılar.

Alevi, Sünni dediler. Maraş’ta komşuyu komşusuna kestirdiler. Vali sokağa çıkma yasağı devreye soktu ama yayınlatamadı. Sivas’ta halkı galeyana getirdiler. Aydınlarımızı cayır cayır yaktırdılar. Ve hiç kimse onlardan hesap soramadı. Doğuda insanlara asit kuyularında öldürüldüler. Sebepsiz yere vatandaşlarımızı teröristlikle suçladılar. Kendi insanımıza günahmış gibi kendi dilinde şarkı söylemeyi yasakladılar. Yavaş yavaş onları başkalaştırdılar ve bizim için ötekileştirdiler.

Bunu Atatürk ve cumhuriyetimiz için yaptıklarını söylediler hep. İçten içe darbeleri desteklediler. Askerin siyasallaşmasını aleni olarak savundular. İşler istedikleri gibi gitmediğinde aba altından “darbe” sopasını gösterdiler. Bize hep ölümü gösterip, kendi hastalıklı hallerine tahammül etmemizi istediler. Sonunda elimize bir kumanda verip bizi hepten uyuşturdular.

---

¹Burada gayrimüslim kelimesini bilhassa kullanmadım. Çünkü İstanbul Patriğininde bildidirdiği üzere bu kelime Hristiyan cemaatler içerisinde  “iman etmeyen, inançsız” anlamında kullanılmaktadır.
²Kelimenin kullanımında hiçbir art niyet göz önünde bulundurulmamıştır.

Bunları hep laik ve demokratik cumhuriyetin sahipleri olan bu Ulusalcı ve 1. Cumhuriyetçi kesim yaptı. Şimdi oynadıkları oyunda daha önce yaptıklarından pekte farklı değil. Neymiş efendim, Cumhuriyetin ilk yıllarında da Kürt sorununun gelecekteki durumu endişe yaratıyormuş ve onlar nasılsa ayrılırlar diye oraya hiç yatırım yapılmamaya karar vermişler.

Cumhuriyetin ilk yıllarında ki yargılar, planlar, öngörüler, haklılıklar ya da haksızlıklar umurumda değil. Ben bugünün dünyasında yaşıyorum. Bu ülke doğusundan batısına hepimizindir. İstanbul ne kadar Türkiye’yse Diyarbakır, Van, Hakkari o kadar Türkiye. Ben ne kadar bu memleketliysem, benim Kürt, Alevi, Süryani, Rum, Ermeni, Musevi kardeşim o kadar bu memleketli. Farklılık yok! O yüzden bu gereksiz tartışmalara da lüzum yok.

Siz Cumhuriyetin bekçileri(!) artık sizin ucuz oyunlarınızla ve saçma yargılarınızla işimiz yok! İnanmakta zorluk çekseniz de biz bu ülkede hep beraber yaşayacağız. Hem de tüm farklılıklarımızla. Sizin kaybedeceğinizi nerden biliyorum biliyor musunuz? Çünkü artık teoriniz elinizde patladı. Sonuna kadar devleştirdiğiniz ve desteklediğiniz Türk, Müslüman, Sünni, Hanefi ve Laik kesim sizin beklentilerinizi paylaşmıyorlar. Bende dahil olmak üzere çevremdeki (sizin standartlarınıza uygun) birçok insan daha iyi bir ülkede, daha iyi bir yaşamı düşlüyor ve bunun fedakarlıkla, özveriyle, tahammülle, birlikte yaşamakla gerçekleşeceğini biliyor. Siz darbeci mantık kaybettiniz. Şimdi gelecek mutlu günlere gebe...

Barış dolu günlere...

Fatma ÖZKAYA